Loes van Gemert

Loes van Gemert

Nog een laatste slok koffie giet ik naar binnen voordat ik de deur uitga. Buiten is het ijzig koud en pikkedonker. Verrast door de bevroren autoruiten ga ik op zoek naar een krabber. Het is alweer even geleden dat de autoruiten zo bevroren waren. De motor draait als ik met verkrampte en koude handen de laatste restjes ijs weghaal. We zitten bijna in de laatste 10 dagen van 2018. De laatste dagen van het jaar nodigen vaak extra uit tot reflectie en tot het maken van nieuwe plannen voor 2019.  

Hieronder enkele vragen en opdrachten voor jou om te reflecteren op 2018 

Afbakenen

Psst, op wat ga je reflecteren?

  • je werk?
  • je gezondheid?
  • je relaties?
  • je gedrag?
  • je gevoel?

Zorg dat je helder krijgt waarop je gaat reflecteren.

Structureren van gebeurtenissen

Als je weet op welk onderdeel je gaat reflecteren schrijf dan alle maanden onder elkaar op een blad. Noteer achter elke maand minimaal 3 kenmerkende woorden voor die maand. 

  • Wat waren jouw hoogtepunten van 2018?
  • Wat waren je dieptepunten?
  • Waar kreeg je veel energie van?
  • Wat heeft je veel energie gekost? 
  • Welke prikkels in je omgeving helpen je?
  • Welke prikkels in je omgeving frustreren je of maken het je moeilijk?

Tip blader eens in je agenda om je gedachten op te frissen. Lukt het je niet meteen om woorden te vinden leg het blad dan op een zichtbare plaats neer en vul deze in de loop van de week verder in. Wil je meer vragen kijk dan eens bij de gesprekskaarten die ik heb ontwikkeld.

 

Is er een patroon te ontdekken in je opsomming van kenmerkende woorden? Zijn er bepaalde maanden waarin jij uitblinkt? Kun je achterhalen of er prikkels in je omgeving hieraan hebben bijgedragen? 

Vooruitkijken en doelen stellen

  • Wat zou je graag anders willen in 2019?
  • Waar ga jij mee door?
  • Waar stop jij mee?
  • Welke doelen zijn persoonlijk belangrijk voor jou?
  • Welke doelen zijn haalbaar?

Als je doelen stelt zorg dat je kunt beschrijven welk concreet gedrag hoort bij je doel. Kun je verwoorden of visualiseren wat je moet doen of laten om je doel te behalen? Wanneer ben je tevreden? Hoe ziet dat eruit bij jou als je tevreden bent? Kun je concreet benoemen welk gedrag je wil laten zien?

"Motivation is what gets you started. Habit is what keeps you going." 

Een van mijn kernwaarden is persoonlijke aandacht. Om deze kernwaarde uit te dragen maak ik materialen die bijdragen aan een kleine moeite groot gebaar effect. 

Speciaal voor jou een DIY (Do It Yourself) cadeau om door te geven. Nu vraag jij je wellicht af wat mijn cadeau voor jou is? Speciaal voor jou heb ik een bundel kaarten in het thema feestdagen gemaakt. Alstublieft! Ik hoop dat je er blij mee bent. Maar nog liever hoop ik dat je ze gebruikt om iemand een persoonlijke boodschap te schrijven. Kleine moeite, groot gebaar effect! Print de handgemaakte kaarten op stevig papier en schrijf iemand een persoonlijk kaartje. Je kunt de printer instellen op a-5 of a-6 formaat. Je kunt voor eigen gebruik de kaarten gebruiken of je kunt met je leerlingen aan de slag gaan. Download ze hier  

 

Ik wens je alvast prettige feestdagen! Groet Loes van Gemert

 

 

Mijn bijdrage aan Hoera ik sta voor de klas!

De laatste jaren wordt er steeds vaker negatief gesproken over werken in het onderwijs. De salarissen zijn te laag, de werkdruk is te hoog, de constante veranderingen zijn niet bij te benen, de klassen zijn te groot, de kinderen zijn te lastig en de ouders staan niet naast maar tegenover de leraar.Hoewel we ons realiseren dat voor al deze punten veel te veel voorbeelden te vinden zijn dat het inderdaad ingewikkeld is in het onderwijs, vinden wij het tijd om de positieve verhalen die er ook zijn weer te gaan vertellen. We legden een groep mensen de vraag voor: vertel ons jouw herinnering waaruit blijkt dat er op scholen prachtige dingen gebeuren. Verhalen vanuit het perspectief van de leraar, maar ook mooie verhalen met herinneringen aan die ene leraar of lerares die het verschil maakte.

Te bestellen voor 10,- 

ISBN: 978-90-79596-40-9: Inkijkexemplaar

Op een druilige herfstdag sta ik met mijn mentorklas voor het zoveelste leslokaal. De leerlingen mopperen wat en ik hoor iemand zeggen: “Staat het rooster op shuffle ofzo? Kunnen we niet in één lokaal blijven?” Ik krijg een grijns op mijn gezicht bij het horen van al die opmerkingen als ik met drie volle tassen op mijn schouder de sleutel probeer om te draaien. “Juf, zal ik even helpen?” Graag, dat is fijn. Ik kijk mijn leerlingen aan en een behulpzame jongen pakt mijn tassen. Je puft wat en je vraagt met een verbaasde blik: “wat ik toch allemaal aan het meesjouwen ben.”

De deur gaat open en zoals gewoonlijk blijf ik bij de deuropening staan om iedereen gedag te zeggen. De donkere regenachtige herfstdag weerspiegelt even in het lokaal. Het duurt een paar seconden voordat de lichten met een tactische zwenkende tik worden aangeduwd. Ze zorgen ervoor dat iedereen even met zijn ogen knippert, wennend aan het felle tl-licht. De computer druk ik snel aan als iedereen een plaats uitzoekt in de klas. Er wordt her en der nog heen en weer gewandeld om de vieze natte jassen op de kapstok te hangen. Een muffe geur van nat textiel walmt door het lokaal. Een aantal leerlingen haast zich kris kras door elkaar op weg naar de stopcontacten. Stopcontacten zijn steeds meer een must-have om telefoons op te kunnen laden. De structuur van de les schrijf ik snel op het bord. Het ploffen van verschillende tassen op de grond zorgt dat ik opkijk en met mijn ogen snel screen of ik iedereen zie. In de tussentijd zie ik leerlingen die met elkaar aan het klieren zijn en hoor ik leerlingen die luidkeels spannende, stoere verhalen met elkaar delen. Voordat ik kan vragen waar jij bent, kom jij met veel bombarie binnen en eist ieders aandacht op. De klas is ineens stil en alle ogen zijn op jou en mij gericht. Je ademhaling is veel te snel en je woeste blik herken ik. Die blik in je ogen spreekt boekdelen. Het is de blik die je hebt als je in jezelf teleurgesteld bent. Als je echt boos bent op jezelf omdat iets je nog niet lukt wat je wel zo graag zou willen. De blik die ik afgelopen maanden geregeld op mijn netvlies kreeg. Jij wil het diep van binnen zo goed doen. Jij wil zo graag aan ieders verwachtingen voldoen. Je verleden speelt je parten en heeft diepe krassen achtergelaten op je  ‘harde schijf’ terwijl je zo je best doet deze krassen uit te wissen. “Juf, juf, juf, ik ben het toch vergeten klinkt er veel te hard door het lokaal. U zei het nog: vergeet je niet je voorbeeld mee te nemen zodat we het met de klas kunnen bekijken? En nu ben ik het toch vergeten.” In mijn gedachten passeren verschillende mogelijkheden. Met een rustige stem geef ik aan dat er nog veel meer lessen samen volgen om het voorbeeld te bekijken en te bespreken. Je ademhaling en je houding worden iets rustiger maar de emotie is nog zichtbaar in je lijf aanwezig. In de tussentijd vraagt de klas: “ Wat zou je meenemen dan? Juf, wat zou hij meenemen klinkt het in veelvoud met diverse stemmen door elkaar. Sssttt, luister, dat is nog een verrassing. Maar juf, ik wil het nu weten!”

Je loopt de klas uit en ik kan je nog net vertellen dat ik er zo aankom. Mijn lichaam draai ik richting de klas. In de klas worden boeken en schriften nog snel uit de tassen gevist. Pennen worden nog gezocht of snel nog van elkaar geleend. “Juf, bent u naar de kapper geweest? Ja zeg ik, is het te zien?” We grappen nog wat over sommige verregende kapsels.

De klas begint aan de startopdracht als ik naar de deur loop. Ik zie jou heen en weer ijsberen op de gang. We voeren samen een kort gesprekje waarin ik probeer te achterhalen wat je nodig hebt om jezelf te herpakken. Zichtbaar teleurgesteld kijk jij mij aan. De tranen zitten je zo hoog en ik heb zo met je te doen. Slik. “Juf, pfff ik vind het zo moeilijk. Het lukt me niet, mijn hoofd blijft een chaos en ik vergeet zoveel. “ Ik zoek oogcontact. Je tilt je hoofd iets omhoog en je mondhoeken zie ik iets omhoog gaan.  “Het lukt me nog niet”. “Kijk that’s the spirit,” zeg ik. Er verschijnt een klein lachje op je gezicht. Je kiest er uiteindelijk toch voor om even heen en weer naar de wc te lopen om je te herpakken en de klas daarna weer binnen te komen. Deal! Eerder heb ik met jou samen geheime tekens afgesproken, zodat ik je niet verbaal hoef te sturen, maar juist non-verbaal.

Als ik bij de deuropening kom is het de natte geur die als een muur op mij afkomt en mij even laat rillen. Mijn mentorleerlingen zitten in de klas en stuk voor stuk zijn het mensen met hun eigen talenten en uitdagingen. Een aantal leerlingen vooraan is rustig bezig met de startopdracht en een aantal leerlingen is ongestoord verder gegaan de uitgaansverhalen met elkaar te bespreken. Mijn ronde door de klas begint. Van elke groep hoor ik aan wat ze aan het doen zijn en wat er leeft. Ik geef richting en ik vraag door. Een aantal leerlingen is super enthousiast, maar de meeste hebben geen zin meer. ” Juf, heeft u geen Kahoot meer die wij kunnen doen?” Als ik naar rechts kijk, zit je weer aan de tafel steevast naast dezelfde klasgenoot. De rust schijnt terug te zijn als ik bij je tafel stop. Er ligt een briefje met de tekst: dankjewel weer, ik vergeet het volgende keer echt niet hoor! Ik knik en ik zeg: “Dat weet ik zeker.”

Het lesuur vliegt voorbij. De lesweken vliegen voorbij. Zo vliegt ook het schooljaar voorbij als het moment aanbreekt dat ik als trotse mentor diploma’s mag gaan overhandigen. Voordat het officiële moment aanbreekt zie ik jullie via de rode loper de school binnenwandelen. Mijn hart bonkt. Wat ben ik trots op ze. Opgewekte, stralende leerlingen in prachtige feestkleding, die op mij afstappen en vragen: “U gaat toch niet alles vertellen hé, wat we hebben meegemaakt?” Ik lach en ik zeg:  “Hoezo, mag dat niet dan?”  De blikken die ik op mijn netvlies krijg zijn onbetaalbaar. Geruststellend knipoog ik als de leerlingen plaatsnemen in de prachtige versierde aula. In mijn praatje maak ik de aanwezigen deelgenoot van hoe we hebben gelachen, geleerd, gemopperd, gebaald, gehuild en vooral samen hebben geleefd en zijn gegroeid. Soms kan ik ze achter “het behang plakken” maar ik geniet van het stukje dat ik mag meelopen in ieders verhaal.

Mens zijn en leren om je leven te leven biedt zoveel mogelijkheden om aansluiting te krijgen. Ruimte geven voor fijne, enorme TA-DA momenten, dipjes, teleurstellingen, liefdesverdriet, rouw en ga zo maar door. Na de diploma uitreiking scheiden onze wegen en gaat ieder zijn eigen weg.

Maar soms gebeurt er iets dat wegen weer doet kruisen. Leerlingen die je weer tegenkomt, leerlingen die ineens appen, leerlingen die e-mailen en leerlingen die nu mijn collega’s zijn. Ik vind het zo bijzonder. Zo kreeg ik laatst een app van mijn collega dat ik een leerling had teleurgesteld. Ik dacht teleurgesteld? Hoezo? Ik ben thuis. Vergeet je niet, je mentorleerling was ineens op school en hij wou je na al die jaren nog een keer zien. Hij wou je bedanken voor hoeveel hij van je heeft geleerd en wat je voor hem hebt betekend. De enige gedachte op dat moment was en is: dat is wederzijds. Ik leer elke dag weer van mijn leerlingen.

Ik vergeet je niet! Loes van Gemert

Bijdrage aan de bildung scheurkalender 2018
Zondag 5 augustus 2018 

Als je de bildungsscheurkalender hebt kun je op 5 augustus 2018 mijn bijdrage lezen.

De bildung scheurkalender bevat 365 inspirerende uitspraken. Iedere bijdrage zet aan tot nadenken. De uitspraken worden op de achterzijde in prachtige mini-essays toegelicht door 365 experts die werken in het onderwijs of voor het onderwijs. Helder is dat onderwijs meer omvat dan kennisoverdracht alleen. De Bildungkalender 2018 is 100 procent van én voor onderwijscollega’s.

 

De kalender bevat bijdragen van leraren uit alle geledingen van het onderwijs (so, po, vo, mbo, hbo en wo), maar ook van ouders, leerlingen, studenten, teamleiders, leerlingbegeleiders, remedial teachers, directeuren/rectoren, hoogleraren, lectoren, inspecteurs, beleidsmedewerkers,  wetenschappers, leden van de Eerste en Tweede Kamer, leden onderwijsraden po t/m hbo, schoolbegeleiders, wethouders, onderzoekers, bestuurders, psychologen, pedagogen, filosofen, schrijvers, didactici en vele andere onderwijBAD WORDperts.

Met gastbijdragen van onder andere KONING WILLEM-ALEXANDER, BEN FERINGA (Nobelprijswinnaar), ROBBERT DIJKGRAAF (Directeur van het Institute for Advanced Study Princeton), MARK RUTTE (oud-bewindspersoon OCW), TIBOR NAVRACSICS (European Commissioner for Education, Culture, Youth and Sports en JET BUSSEMAKER en MARJA VAN BIJSTERVELDT (oud-bewindspersonen OCW).

Wanneer maak jij tijd voor je eigen ontwikkeling?

Tijd is voor iedereen gelijk. Toch ervaart iedereen tijd anders. Beleving van tijdsdruk is een hot issue. Het aantal uitgebluste mensen neemt schrikbarend toe en de leeftijd wanneer overmatige stress wordt ervaren lijkt steeds jonger van leeftijd te worden. Het lijkt wel of alles steeds snel moet. Snel dit, snel dat. Vink hier, vink daar. Druk, drukker, drukst.

Maar wie bepaalt dit? Ik geloofde altijd dat ik mijn eigen beslissingen nam. Dat viel tegen toen ik de vraag van iemand kreeg: “Wie hebben er invloed op jou? Wat is hun aandeel in je beslissing geweest? ”

Om prioriteiten te stellen aan hoe jij je tijd wil invullen is zelfinzicht nodig. Heb jij vaardigheden om te vertragen of laat jij je als een speelbal alle kanten op kaatsen?

Ga eens rustig zitten. Haal eens vijf keer diep adem en knijp jezelf eens.

De maatschappij verandert door allerlei ontwikkelingen. De hoeveelheid afleiders neemt toe. Je aandacht en concentratie worden actief geroofd door slimme technologie en apps, reclame en (social) media.

Kiezen wat je ziet en niet ziet wordt steeds belangrijker.

Voor mij is vandaag traag. Ik rem af en neem de tijd voor mezelf. Het is niet wat ik ervoor moet doen maar juist wat ik ervoor moet laten. Gedrag verbeter ik door mezelf gewoontes aan te leren. Gewoontes die ik vorm door mijn omgeving aan te passen en mijn doelen op te delen in kleine, concrete plannen. De vandaag-is-traagdag is voor mij een moment waarbij ik mij vragen stel:

  • Waar sta ik nu?
  • Wat wil ik leren?
  • Wat heb ik nodig omdat te bereiken?

De vandaag-is-traagdag brengt mij terug naar mijn rol als docent

Als docent heb ik de verantwoordelijkheid om voorwaarden te creëren om het leren bij leerlingen aan te wakkeren. Zomaar plompverloren op pagina 6 beginnen doet geen recht aan de overeenkomsten en de verschillen. Ik kan geen gedachten lezen (ook al zou ik dat soms wel willen ?  ) Ik kies om in gesprek te gaan en te controleren wat ik zie en ervaar. Leren begint met interactie. Interactie door het voeren van een open gesprek om bewust te worden wat iemand nodig heeft om verder te groeien en zich te ontwikkelen. Ik kan met allerlei vakkennis aankomen maar als iemand niet in balans is zal ik mijn vakkennisleerdoelen niet volledig bereiken. Wel kan ik verschil maken door het daar niet bij te laten en in gesprek te gaan wat iemand nodig heeft.

Als docent, juf, meester, coach of trainer wil jij graag bijdragen aan de persoonlijke ontwikkeling van leerlingen. Ja toch? Je wil dat ze stappen maken in de ontwikkeling. Ontwikkeling in de breedste betekenis van het woord. Grote stappen of kleine stappen: dat maakt je niet uit. Je wil je bijdrage leveren aan de ontwikkeling van leerlingen. Je hebt het goed voor met iedereen. Daarnaast weet jij maar al te goed dat het leven niet alleen rozengeur en maneschijn is. Het leven kan supermooi zijn, maar het leven kan je ook uitdagen en soms uitermate teleurstellend zijn. Laat je dat merken aan leerlingen? Durf jij dat uit te spreken?

Besteed jij aandacht aan persoonlijke levensvaardigheden?

De verwachte levensduur neemt de komende jaren alleen maar toe. Waar wij maar één of twee keer van baan wisselen in onze levensloop en goed moeten nadenken wie we zijn en hoe wij ons willen presenteren bij een nieuwe werkgever, is het voor de toekomstige generatie nog maar de vraag hoe vaak zij dat moeten gaan doen. De maatschappij verandert, werk verandert, functies veranderen.

Er verandert veel, maar vraag jij jezelf ook eens af ‘Wat verandert er niet?’ 

Wat hebben leerlingen nodig om voorbereid te zijn op een toekomst die wij niet kennen? Op een toekomst waarin het wellicht nodig is om steeds opnieuw je positie als persoon te bepalen en in te nemen en alleen een diploma geen garantie meer is voor baankansen?

Ben jij je ervan bewust dat jij je elke dag kunt ontwikkelen als je leert en kennis opdoet door jezelf vragen te stellen? Om vragen te stellen en beantwoorden als gewoonte te maken? Alles met als doel je eigen persoonlijke basis te verstevigen zodat je positie kunt innemen als het leven je uitdaagt of de situatie ervoor zorgt dat je richting wordt veranderd. Persoonlijk leiderschap te nemen.

Ik leg momenteel de laatste hand aan een laagdrempelige tool voor jou om het formatieve ontwikkelgesprek met leerlingen aan te gaan. De rode draad in de diverse thema’s zijn formatieve ontwikkelvragen. Waar staan ze nu? (feedback), wat willen ze leren? (feedup) en hoe komen ze daar? (feedforward)

Thema’s zoals:

  • ik: gevoel, denken, doen
  • behoeften
  • levensgeschiedenis
  • omgeving
  • netwerk

Ik stel vragen om je ervan bewust te maken waarom je doet wat je doet en waarom je denkt zoals je denkt. Welke invloed hebben je gedachten op je dagelijkse leven? Heb je voldoende energie? Hoe ga je om met andere mensen en situaties? Wat zijn de dromen die je wil waarmaken?

Het verschil maken voor een ander door vragen te stellen en feedback te geven om zo aan een stevige basis van persoonlijk leiderschap te werken. Het ervoor zorgen dat steeds meer mensen positie kunnen innemen in een veranderende maatschappij.

Met behulp van de laagdrempelige tool leer je jezelf en anderen op een verrassende manier (nog beter) kennen. De set bestaat uit 55 A-5 dubbelzijdige kaarten met daarop een vintage illustratie en een bijpassende vraag. De illustraties zijn uitnodigend, humoristisch of prikkelend.

Met de nieuwe set wil ik jou op weg helpen – een voorzet geven – voor heel veel ontwikkelingsgerichte gespreksstof met je leerlingen. Er zijn talloze toepassingen,  zowel in je werk als privé. Voorbeelden daarvan zijn: je bewust worden van je eigen sterke en/of minder sterke kanten, het bevorderen van de uitwisseling en verbinding van ideeën en opvattingen van leerlingen, het voeren van functioneringsgesprekken, loopbaanplanning en individuele begeleiding.

Bij de set zitten suggesties voor gebruik. De kaarten zijn individueel te gebruiken, maar ook in tweetallen of groepen. De kaartenset wordt geleverd in een lederen verpakking.

Wanneer start jij met persoonlijk leiderschap van je leerlingen?

Hm, wat ga ik deze les doen?’
Jemig, ik wil een andere werkvorm inzetten, maar het kost zoveel tijd.’
‘ Uh, zoiets heb ik al eerder gemaakt maar waar heb ik het ook alweer opgeslagen?‘

In een gastblog voor Blijven Leren deel ik hoe ik in 10 minuten extreem veel werkvormen maak voor mijn lessen. Dat doe ik door iets slims te gebruiken wat ik een werkvormversneller noem.

Wil je meer lezen? klik dan op deze link.

© 2018 Loes van Gemert - Lesontwerp - KvK: 67284205